Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2005/1671
Karar No: 2005/20510
Tarihi: 07/06/2005
Karar Özeti:
Davacının aynı işverenin diğer işyerinde işe başlaması yeni bir iş ilişkisi niteliğindedir. Bu nedenle davacı işçiye daha önce ödenen kıdem tazminatının avans olarak değerlendirilmesi doğru olmaz. İşverence işçiye ilerde daha az kıdem tazminatı ödenmesi için bu yola gidildiği de kanıtlanabilmiş değildir. Böyle olunca, mahkemece fark kıdem tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde isteğin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
İlgili mevzuat: 1475 sayılı İş.K.md. 13,14
Yargıtay Kararı:

Taraflar arasındaki kıdem tazminatının ödetil-mesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyi-zen incelenmesi davalılar avukatmca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/06/2005 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Y. Z. Geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1. Davalılardan L. E. AŞ aleyhinde bir karar verilmediği halde diğer davalı ile birlikte kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Davalı L. E. AŞ'nin temyiz talebinin hukuki menfaat yokluğu sebebiyle REDDİNE,
2. Diğer davalının temyizine gelince,
Davacı işçi, işverence daha önce kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemenin avans niteliğinde olduğunu, bu nedenle en son iş sözleşmesinin feshinde ödenen tutarın eksik olduğunu ileri sürerek, son ücret üzerinden tüm süreye göre hesaplama yapılarak belirlenecek olan fark kıdem tazminatının tahsili isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, 1475 sayılı yasanın 14. maddesi uyarınca aynı işverenin değişik işyerlerinde çalışılan sürelerin kıdem tazminatı hesabında birlikte değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre davacı işçi, davalılardan Ü. San. ve Tic. AŞ'ye ait Bakırköy'de kurulu işyerinde çalışırken iş sözleşmesi feshedilmiş ve kendisine ihbar ve kıdem tazminatları ödenmiştir. Bu husus işverence düzenlenen tahakkuk evrakı ile işçinin imzasını taşıyan ibranameden anlaşılmaktadır. Davacı işçi bir süre sonra aynı işverenin Çorlu'da bulunan işyerinde çalışmaya başlamış ve bu yerde iş sözleşmesinin feshinde kıdem tazminatı tam olarak ödenmiştir.
Belirtmek gerekir ki, davacı işçi ile işveren arasındaki iş sözleşmesi Bakırköy'de bulunan işyerinden ayrılışında ihbar ve kıdem tazminatları ödenmek suretiyle sona ermiştir. Bir süre sonra davacının işverenin diğer işyerinde işe başlaması yeni bir iş ilişkisi niteliğindedir. Bu nedenle davacı işçiye daha önce ödenen kıdem tazminatının avans olarak değerlendirilmesi doğru olmaz. İşverence işçiye ilerde daha az kıdem tazminatı ödenmesi için bu yola gidildiği de kanıtlanabilmiş değildir. Böyle olunca, mahkemece fark kıdem tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde isteğin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 400 YTL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/06/2005 gününde oybirliği ile karar verildi.