Seminer, tekstili yakından ilgilendiren üç ana başlık etrafında hazırlanmıştır. Bu üç temel konu, Su Kirliliği, Atık Yönetimi ve Hava Kirliliği olmuştur. Seminer, Çevre ve Orman Bakanlığı'ndan konuşmacıların sunumlarıyla devam etmiş; Su kirliliğinin kontrolü hususunda İstanbul'daki uygulamalardan haberdar olmak amacıyla İSKİ Genel Müdürlüğü'nden de bir konuşmacı davet edilmiştir.
Endüstriyel Hava Kirliliği Kontrolü hususunda Derya Şahin, Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği konusunda Sevgi Aytaç, Ambalaj ve Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği konusunda Hülya Çakır, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ve Arıtma Çamurları konusunda Yavuz Gördük, İSKİ'de Atıksu Arıtımı konusunda ise Şehnaz Özdemir konuşma yapmışlardır.

Seminerin açılış konuşmasını Sendikamız Genel Sekreteri Metin Emiroğlu yapmış; ilaveten eski Bakan Mehmet Keçeciler, Türkiye İşverenler Konfederasyonu Genel Sekreteri Bülent Pirler ve Çevre ve Orman Bakanlığı Eğitim ve Yayın Dairesi Başkanı Enver Kurgun sırayla söz almışlar ve etkinliğin önemini dile getiren açış konuşmaları yapmışlardır. Çevre konularından sorumlu Sendika Yönetim Kurulu azası Lütfü Paker ise seminerin sektörü son derece yakından ilgilendiren konuları içerecek şekilde planlandığını ve mevzuattaki mevcut ve değişen yükümlülüklerimiz hususunda bilgilenmek için iyi bir vasıta olduğunu dile getirmiştir.
Konularında uzman konuşmacılar bu seminerde teknik bilgilerini paylaşmışlardır. Toplantıda ele alınan konular hakkında teknik bilgiler aşağıda ayrı ayrı başlıklar halinde derlenmiştir.

ENDÜSTRİYEL KAYNAKLI HAVA KİRLİLİĞİ KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ*

Yönetmelik, tesislerin kurulması ve işletilmesi için gerekli olan;
•  ön izin, izin, şartlı ve kısmi izin başvuruları,
•  tesisten çıkan emisyonun ve tesisin etki alanı içerisinde hava kirliliğinin önlenmesi tetkik ve tespiti ile,
•  tesislerin, yakıtların, ham maddelerin ve ürünlerin üretilmesi, kullanılması, depolanması ve taşınmasına ilişkin esasları kapsar.
Öncelikle tesisin yönetmeliktedki Ek 3 - "İzne Tabi Tesisler Listesi ne göre izne tabi olup olmadığı belirlenir. Tekstil sektörü, Ek 3 Liste B'de 10.10 (Terbiye işlemlerinden kasar (haşıl, sökme, ağartma, merserizasyon, kostikleme vb.)ve boyama birimlerini birlikte içeren iplik, kumaş veya halı fabrikaları) ve 10.11'de yer almaktadır. Tesiste kullanılan ham madde bakımından, Ek-3.4.1.g'ye göre; Organik kimyasal maddeler veya alkoller, aldehitler, ketonlar, asitler, esterler, asetatlar ve eterler gibi çözücü maddelerin hammadde olarak kullanım kapasitesi,
- 10 ton/gün den az 1 ton/gün'den fazla kullanılıyorsa B grubu
- 10 ton/gün den fazla kullanılıyorsa A grubu olarak değerlendirilir.
Tesiste kullanılan yakıt ve yakma ısıl gücü bakımından; Ek-3.1.2'ye göre değerlendirme yapılır:
1- Gaz yakıtlı tesislerden toplam yakma sistemi ısıl gücü 50 MW veya daha fazla olanlar;
2- Gaz yakıtlı tesislerden toplam yakma sistemi ısıl gücü 2 MW'tan büyük 50 MW'tan küçük olanlar
Ek 3, Liste B'de verilen tesislerin izni, İl Mahalli Çevre Kurulunun uygun görüşü alınarak, Valilik tarafından verilir.
Tesis yetkilileri, emisyon izni alan liste B'de yer alan tesisleri için her 3 (üç) yılda bir, izin anında öngörülen verilerden herhangi bir sapma olup olmadığını, tesiste yapılan iyileştirmeleri rapor etmek zorundadır.
Emisyon İzni Başvurusu
Dilekçe ile Valiliğe başvuru yapılır. Valilikçe; 20 (yirmi) işgünü içerisinde dosya, dokümanlar incelenir, eksik, yetersiz dosyaya tamamlanması için süre verilir.
Emisyon izni Dosyasının İncelenmesi ve Emisyon izni Belgesi Verilmesi
Dosya başvuru evraklarının tam olarak Bakanlığa sunulmasından sonra 45 (kırkbeş) işgünü içerisinde incelenerek sonuçlandırılır. Liste B'de yer alan tesisler için emisyon izin belgesi Valilik tarafından verilir. İzin kararı ve gerekçeleri, talep edilmesi halinde Valilik tarafından ilgililere bildirilir.
İznin İptal Edilmesi
İzin Şartlı ve/veya Kısmi İzin verilmişse ve izin sahibi şartlara uymamışsa; izin verilmesinde esas alınan emisyon sınırları aşılmışsa; teyit zorunluluğuna aykırı olarak, yetkili mercie bilgi verilmemişse; yönetmelik hükümlerine göre izin verilmesinden sonra, izin verilmesine mani olacak ek bilgiler edinilmişse ve iznin kaldırılmaması kamu menfaatini tehlikeye sokuyorsa; verilen izin henüz uygulamaya konulmadan, yetkili merci izin esaslarının değiştirilmesi sonucu izin veremiyor ise ve iznin kaldırılmaması kamu menfaatini tehlikeye sokuyorsa; çevre sağlığına gelebilecek önemli zararlan ortadan kaldırmak söz konusu ise iptal edilir. İzin iptal kararının tebliğ edildiği tarihte, izin geçersiz sayılır.
Emisyon ve tesis çevresindeki hava kalitesinin belirlenmesi için yapılacak ölçümlerin masrafları tesisi işleten tarafından karşılanır. Ölçümlerin sonuçları tesisi işleten tarafından yetkili mercie verilir. Ölçüm kayıtları tesisi işleten tarafından en az 5 (beş) yıl muhafaza edilir.
(*) Resmi Gazete: 7.10.2004

 

KATI ATIKLARIN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ*
Yönetmelik, Avrupa Birliği Direktifleri de dikkate alınarak hazırlanmıştır. Avrupa Atık Kataloğunda yer alan tehlikeli atıklar (A), muhtemelen tehlikeli atık olabilecek atıklar (M) yönetmeliğin tehlikeli atık listesini oluşturmaktadır.
Yönetmeliğe göre tekstil sektörüne ait atıklar (M) işareti ile belirlenmiştir ve (EK-6)'da verilen eşik konsantrasyon değerlerine bakılarak tehlikeli atık olup olmadığına karar verilecektir.
Atık Üreticisinin Yükümlülükleri:
• Atık üretimini en az düzeye indirecek tedbirleri almak,
• Üretilen atık tür ve miktarına ilişkin atık beyan formunu her yıl doldurarak Bakanlığa göndermek,
• Atıkların tesis içinde yönetmelikte öngörülen kriterlere uygun geçici depolarda bekletilmesi için valilikten izin almak,
• Atıkların insan sağlığı ve çevreye yönelik zararlı etkisini, bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak en
aza düşürecek şekilde atık yönetimini sağlamakla, üç yıllık atık yönetim planını bu Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihinden itibaren altı ay içinde (14 Eylül'er kadar) hazırlayarak valilikten onay almakla,
• Atıklarını bu yönetmelikteki esaslara uygun olarak kendi imkanları ile veya kurulmuş lisanslı atık bertaraf tesislerinde gerekli harcamaları karşılayarak bertaraf etmek, ve bertaraf işleminin tamamlandığını yetkililere bildirmekle, yükümlüdür.
(*) Resmi Gazete: 14.3-2005

 

ATIK YAĞLARIN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ*

Genel Hükümler:
1- Atık yağların sahada boşaltılması ve doğrudan alıcı ortama verilmesi yasaktır.
2- Atık Yağların geri kazanılması esastır. (K-I ve K-II)
3- K-III yağlar tehlikeli atık yakma tesislerinde bertaraf edilir.
4- Atık yağlar kategorilerine göre kaynakta ayrı toplanır.
5- Kirleten Öder Prensibi esastır.
6- Kirletenlerden kusurları oranında tazminat alınması hakkı saklıdır.
7- Atık yağların ithalatı, ihracatı ve transitinde Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümleri uygulanır.
8-Atık yağlar Bakanlıktan lisans almış kişilerce toplanır ve bertaraf edilir.
9-Atık yağların fuel-oil ve diğer sıvı yakıtlara karıştırılması yasaktır.

Atık Yağ Üreticisinin Yükümlülükleri
1-Atık Yağ Beyan Formu doldurmakla yükümlüler. (Ek-2)
2-Faaliyet alanlarında geçici depo alanları oluşturmak zorundadırlar.
3-Depolar kırmızı renkte olacak ve üzerlerinde "Atık Yağ" ibaresi bulunacaktır.
4-Geçici depolama atık yağ kategorilerine göre ayrı tanklarda yapılacaktır.
5-Tankların bulunduğu alanların zemini geçirimsizliği sağlanacak ve çevresinde güvenlik önlemleri alınacaktır.
6-Kaynakta ayrı topladıklan yağları bertaraf ettirmek ve atık yağlan lisanslı geri kazanım ve bertaraf tesislerine göndermekle yükümlüler.
7-Atık yağlara ilişkin belgeleri 5 yıl muhafaza etmek
8- Motor yağı üreticileri hariç "Atık Yağ Beyan Formu" kullanmak
9-Atık yağ kategorisinin belirlenmesi için gerekli harcamaları karşılamak
10-Uyuşmazlığa neden olan atık yağı tesisinde depolama ve durumu 15 gün içinde Bakanlığa bildirmekle yükümlüdür.
(*) Resmi Gazete: 21.1.2004

 

AMBALAJ VE AMBALAJ ATIKLARININ KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ*

Ambalaj tanımı: Bir ürünün, tüketiciye veya kullanıcıya ulaştırılması aşamasında, depolama, taşıma, koruma, saklama, satışa sunum, tanıtım ve reklam gibi pazarlama işlemlerini kolaylaştıran herhangi bir malzemeden yapılmış tüm ürünler.
Kapsam: Kullanılan malzemeye (plastik, metal, cam, kağıt-karton, kompozit) ve atığın kaynağına (evsel, ticari, endüstriyel) bakılmaksızın, ülke içinde piyasaya sürülen bütün ambalaj ve ambalaj atıkları.
Kapsam dışı:
•  Kara, demir, deniz ve havayolu konteynırları,
•  Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliği, Tehlikeli Kimyasallar Yönetmeliği ile Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında yer alan atıklar ile kontamine olmuş ambalajlar,
•  Yıllık miktarına göre, geçiş sürecine tabi olanlar:
•  3000 kg/yıl'dan az ambalaj kullananlar    2010
•  2000 kg/yıl'dan az ambalaj kullananlar    2012
•  1000 kg/yıl'dan az ambalaj kullananlar    2015
Toplanan ambalaj atıkları, Bakanlıktan Geçici Çalışma izni veya Lisans almış tesislere verilmektedir.
Ambalaj üreticileri / ithalatçılarının sorumlulukları:
En az atık üretecek ve çevreye en az zarar verecek şekilde ambalaj üretimi; Ambalajı tekrar kullanım, geri dönüşüm veya geri kazanıma uygun olacak şekilde tasarlamak, üretmek; Üretim aşamasında ağır metal muhtevalan ile ilgili sınır değerleri ve temel koşullan sağlamak; Bildirimde bulunmak; Ambalajları işaretlemektir.
Yönetmelikte esas olarak sorumluluk ambalajlı ürünleri piyasaya sürenler, marka sahipleri ve ithalatçılardadır.
Piyasaya sürenler, Geri dönüşümü ve geri kazanımı en kolay ve en ekonomik olacak ambalajları kullanmak; her yıl şubat ayının sonuna kadar, piyasaya sürdükleri ambalajları ile ilgili olarak, Yönetmelik Ek-5 de yer alan piyasaya süren müracaat formunu doldurarak Bakanlığımıza başvuruda bulunmaları gerekmektedir. Bu formda firma bilgileri ile piyasaya sürülen satış, dış ve nakliye ambalajları ile ilgili bilgileri yer alacaktır.
Piyasaya süren, piyasaya sürdükleri ürünlerin, kullanım sonucu oluşan ambalaj atıklarını belli hedefler doğrultusunda toplamak geri kazanmak, bununla ilgili harcamalan karşılamak zorundadırlar; hedefler doğrultusunda toplattırdıkları ambalajlar ile ilgili belgelemeleri her yıl şubat ayının sonuna kadar Bakanlığa göndermelidirler.
Piyasaya süren bu hedeflere nasıl ulaşacak:
1-Ambalaj üreticileri sorumluluk alabilir;
2-Yetkilendirilmiş kuruluşa üye olabilir;
3-Bakanlıktan lisans ve geçici çalışma izni almış firmalarla sözleşme yapabilirler.
Piyasaya süren, Ambalaj atıklarının kaynağında ayrı toplanması konusunda belediyeler ile işbirliği yapmak ve koordinasyonlu çalışmakla yükümlüdürler. Bu faaliyetleri içeren Ambalaj Atık Yönetim Planını Bakanlığa sunmalıdırlar. Bu planda hedeflere nasıl ulaşılacağı, toplamanın nasıl gerçekleştirileceği, belediyelerle yapılan çalışmalar açıklanmalıdır.
Kod numarası
Piyasaya süren, Marka sahipleri firma bazında Bakanlıktan bir kod numarası almalıdır. Ek-5 Piyasaya Süren Müracaat Formu doldurup Bakanlığa gönderenlere ücret karşılığı verilmektedir. Yetkilendirilmiş kuruluşa üye olanlar kod numarası yerine yetkilendirilmiş kuruluşun amblemini bulundurmak zorundadırlar.
İşaretlemede geçiş süreci
05.04.2005 tarihinde yapılan Yönetmelik değişikliği ile işaretlemede bir geçiş süreci tanınmıştır. 01.01.2007 yılına kadar işaretlemelerin tamamlanması gerekmektedir.
(*) Resmi Gazete: 1.1.2005

 

SU KİRLİLİĞİ KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ*

Bazı önemli hususlar aşağıda sıralanmıştır:
İçme ve Kullanma Suyu Temin Edilen Kıtaiçi Yüzeysel Sularla İlgili Kirletme Yasakları
1- İçme ve kullanma suyu rezervuan içinde ve civarında suların kirlenmesine neden olacak faaliyetler yapılamaz.
2- Çöp ve moloz gibi atıklar bu tür su kaynaklarına atılamaz ve atılmasına izin verilemez.
3- Akaryakıt ile çalışan kayık, motor ve benzeri araçların kullanılmasına izin verilmez. Ancak, göl yüzey alanının çok büyük olması nedeniyle yöre halkının; güvenlik, toplu taşıma, su ürünleri çıkarılması gibi gerekli ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla, akaryakıt ile çalışacak su araçlarının kullanılmasına su alma yapısına 300 metreden daha yakın olmamak şartıyla Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce izin verilebilir.
4- İçme ve kullanma suyu rezervuarlarının su toplama havzaları içinde bulunan devlete, belediyelere ve kamuya ait araziler koruma alanları için verilen kısıtlamalara tabidir.
5- İçme ve kullanma suyu rezervuarını besleyen tüm sulara, akar ve kuru derelere hiç bir surette atık su ve atık deşarj edilemez. Suların kirlenmesine neden olacak faaliyetlerde bulunulamaz.
6- Derelerden kum ve çakıl çıkarılması amacıyla kum ocağı açılmasına izin verilmez.
Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin Uygulanması ile İlgili Tebliğler:
o Numune Alma ve Analiz Metotları Tebliği (7.1.1991 tarih ve 20106 sayılı R.G.)
o Teknik Usuller Tebliği (7.1.1991 tarih ve 20748 sayılı R.G.) .
o İdari Usuller Tebliği (12.03.1989 tarih ve 20106 sayılı R.G.)
o Tehlikeli ve Zararlı Maddeler Tebliği (12.03.1989 tarih ve 20106 sayılı R.G.)
Kıta içi su kaynaklarının mevcut kalitesinin kullanım alanlan için gerekli kalite kriterlerine uygunluğunun tespitinin ve havza planının ilgili kurumların görüşünü alarak Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce yapılması esastır.
Kanalizasyon Sistemlerine Boşaltım
Kanalizasyon sistemi bulunan yerlerde her türlü atıksuların kanalizasyon şebekesine bağlanması, ilke olarak bir hak ve mecburiyettir. Atıksu oluşumuna sebep olan gerçek ve tüzel kişiler, kanalizasyon sisteminden, antma ve/veya bertaraf amacıyla kurulmuş antma ve deşarj tesislerinden yararlanmalarının doğuracağı bütün harcamalan karşılamakla yükümlüdür. Atıksu miktannın belirlenmesi için, içme suyu şebekesi haricinden su temin edenler, temin ettiği su miktarını alt yapı tesisleri yönetimine belgelemek ve bedeli karşılığında kanalizasyon sistemine bağlanmak zorundadır.
Bir endüstriyel atıksuyun kanalizasyon sistemine doğrudan bağlanabilmesi, ya da vidanjör veya benzeri bir taşıma aracı ile taşınarak boşaltılabilmesi için;
o Kanalizasyon sisteminin yapısına ve çalışmasına zarar verip engel olmaması,
o Çalışan personel ve civar halkı için sağlık sakıncası yaratmaması,
o Kanalizasyon sisteminin bağlandığı antma tesisinin çalışmasını ve verimini olumsuz yönde etkilememesi,
o Biyolojik antma tesisinde antılamayacak maddeler içermemesi,
o Atıksu arıtma tesisinde oluşacak çamur ve benzeri artıkların uzaklaştırılmasını, kullanılmasını zorlaştırmaması ve çevre kirlenmesine yol açacak nitelik kazanmalarına neden olmaması gerekir.
Kompozit Numunelerin Alınma ve Değerlendirilme Esasları
1- Atıksu kaynaklan gerekli deşarj standartlarını sağlamak için arıtma tesislerinin çıkış sularını deşarj izin belgesinde belirtilen aralıklarla numune almak, ölçüm ve analiz yapmak suretiyle kontrol etmek,  atık suların özellikleri ve miktarlarına ilişkin bilgileri belirlemek, belgelemek ve denetimlerde beyan etmekle yükümlüdürler. İdare, bu yükümlülüğün yerine getirilip getirilmediğini, gerekiyorsa kendi ölçümleriyle denetler. İdare tarafından yapılan bu ölçümlerin masrafı kirleten tarafından karşılanır.
2- Alıcı su ortamına atıksu deşarj standartlan için üç ayrı sınır verilmiştir. Bunlar; anlık, iki saatlik ve yirmidört saatlik kompozit çıkış suyu numunelerinden elde edilen konsantrasyonlan ifade etmektedir.
3- Denetlemelerde normal işletme şartlarına ait iki saatlik kompozit numuneler ve bunlara ait sınır değerler esas alınır. Ancak iki saatlik kompozit numune alınması mümkün olmayan, antılmış atık sularını iki saatten daha kısa sürede alıcı ortama deşarj eden atıksu antma tesislerinde, antılmış atık su deşarjının devam ettiği süre içerisinde alınan kompozit numune değeri iki saatlik kompozit numune değeri ile kıyaslanarak denetleme yapılır.
4- Atık su debisi 500m3 /gün üzerinde olan işletmelerin atıksu arıtma tesisi çıkış noktasında numune alma bacası, otomatik numune alma ve debi ölçme cihazı bulundurması zorunludur.
Alıcı Su Ortamına Atıksu Deşarj izni
Bu Yönetmelik esaslarına uymak şartı ile, alıcı su ortamlarına her türlü evsel ve/veya endüstriyel nitelikli atıksuların doğrudan deşarjı için idareden izin alınması mecburidir. Her atıksu deşarjı için bu Yönetmelik çerçevesinde idarenin istediği çıkış suyu kalitesinin ve diğer şartların sağlanması gereklidir. Alıcı su ortamına her türlü atıksu deşarjı izni için mahalli çevre kurulunun uygun görüşü doğrultusunda mahallin en büyük mülki amirliği yetkilidir. Atıksu deşarjı için İdare tarafından verilen izin beş yıl süre ile geçerlidir.
Deşarj İzin İşlemi: Alıcı su ortamına deşarj için izin talep eden kişi veya kuruluş izin başvurusunda, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği İdari Usuller Tebliğinde verilen başvuru ve deşarj izin formlarını gerçeğe uygun şekilde doldurmakla yükümlüdür. Alıcı su ortamına deşarj izni başvuru dosyasının eksiksiz olarak hazırlanması ve alınan atık su analiz sonuçlarının, bu Yönetmelikte belirtilen standartları sağlaması durumunda müracaat tarihinden itibaren en geç iki ay içerisinde deşarj izin başvurusu sonuçlandırılır.
Haber Verme Yükümlülüğü, atıksu kaynakları mevzuatta öngörülen arıtma tesis veya sistemlerini müstakil veya ortak olarak kurmak ve atık sularını deşarj standartlarını sağlayacak şekilde arıtmak zorundadırlar. Arıtma tesisi olmayanlar, arızalananlar, çalıştığı halde standartları sağlayamayanlar, faaliyetinde kapasite artırımına gidenler, faaliyetlerini geçici veya sürekli olarak durduranlar ilgili idareye derhal haber vermekle yükümlüdürler.
Atıksu Arıtma Tesisi Proje Onayı
Bu Yönetmelik çerçevesinde, tesisler için kurulacak atıksu arıtım sistemleri projelerinin onaylanmasında Bakanlık yetkilidir. Atıksu arıtma tesisi proje onaylanmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
Atıksu Bağlantı İzni ve Belgesi, bir şehir ve/veya sanayi bölgesinde parsellerin, kurum, kuruluş ve işletmelerin atıksulannı atıksu altyapı tesislerine bağlayabilmeleri, atıksu altyapı tesisleri yönetimince verilecek olan atıksu bağlantı iznine tabidir. Atıksu bağlantı izni, evsel atıksuların yazılı bir belge karşılığında; endüstriyel ve kanşık atıksuların ise düzenlenecek bağlantı kalite kontrol izin belgesindeki koşullan sağlaması halinde, atıksu altyapı tesisleri yönetimi tarafından verilen izindir.
Kanalizasyon Sistemine Bağlantı Kısıtları: Atıksu altyapı tesisleri kapsamında inşa edilen ve işletilen kanalizasyon sistemlerine yapılacak bağlantılar aşağıdaki kısıtlamalara tabidir;
1- Kesikli çalışan işletmeler, kanalizasyon sistemine bağlantı yapmadan önce ön arıtma tesislerinin gerekli olup olmadığına bakılmaksızın, dengeleme havuzu inşa etmek mecburiyetindedirler.
2- Kirletici maddeler ihtiva etmeyen soğutma sularının, yetkili atıksu altyapı tesisleri yönetiminin özel onayı olmadan kanalizasyon sistemine bağlanması yasaktır.
3- Endüstriyel atıksular ön arıtma gereğini ortadan kaldırmak üzere kirletilmemiş sularla seyreltilerek kanalizasyon sistemine verilemez.
4- Kanalizasyon sisteminin arıtma ile sonlanmasına bakılmaksızın evsel atık sular kanalizasyon sistemine belediyenin izni ile bağlantı yapabilir.
5- Küçük atık su kaynaklarının, sonu antma tesisi ile sonuçlanmayan kanalizasyon sistemine Tablo 25 te verilen standart değerleri sağlayarak veya doğrudan bağlanıp bağlanamayacağına toplam kirlilik yükleri ve alıcı ortam özellikleri dikkate alınarak Mahalli Çevre Kurulu tarafından karar verilir.
6- Tehlikeli madde içermeyen, ancak kanalizasyon sisteminin taşıdığı toplam debi ve kirletici yükünün % 1 inden fazla olan endüstriyel atıksu niteliğindeki atıksu, sonu arıtma tesisi ile sonuçlanmayan   kanalizasyon sistemine Tablo 25 te verilen standart değerleri veya alıcı ortam deşarj standartlarını sağlayarak bağlanıp bağlanamayacağına toplam kirlilik yükleri ve alıcı ortam özellikleri dikkate alınarak Mahalli Çevre Kurulu tarafından karar verilir.
(*) Resmi Gazete: 31.12.2004