Tekstil, Türkiye'nin son 20 yılına yön veren şüphesiz önemli bir sektör. Ancak bu sektörün artık üretmeyip ölmesini düşünenler de yok değil... Bunun en son örneğini, sektörün sorunlarına yönelik tedbir arayışı sırasında da gördük.
Sektör temsilcilerinin hükümet nezdinde sektörün geleceği için kafa patlattığı bir sırada Merkez Bankası'nın eski Başkanı Rüşdü Saraçoğlu da kafasındaki düşünceyi patlattı: "Tekstil sektörü ölecek, bunun çaresi yok. Suni tedbirlerle yaşatamazsın. Allah'tan ki hükümet gayet aklı selim içinde, bu talepleri fazla ciddiye almıyor..."
Tekstil sektörünün üretmesini istemeyen bu sözlerin sahibine söylenecek tek bir söz var: İnsaf... Bu ülke insanı ne üretecek?

Emek yoğun bir sektörü kaderine terketmeyi öneren Saraçoğlu'nun sanırız alternatif istihdam alanları hazır. Sektörde çalışan 3 milyon insanı genetik bilmine, uzay endüstrisine, yüksek teknoloji ürünlerin üretimine mi yönlendireceğiz?
Yok böyle birşey. Saraçoğlu'nun amacını açıkçası anlayamadık...

Tekstil biterse Türkiye ekonomisi biter. Toplumun neredeyse yüzde 20'lik bölümü geçimini bu sektöre borçlu. Bu sektörle milletimiz ihracatçı, sanayici olmayı öğrendi. Türkiye bu sektörle adını dünyaya duyurdu. Tekstilci yıllardır üretti durdu. Doğanın bütün renklerine tüm çabasını katıp ipliğe "can" verdi. Dünyada insanlar giyinmek ve kullanmak için tekstil ve konfeksiyon ürünlerine gereksinim duydukça da bu böyle sürecek. Ama az ama çok Türkiye'de de üretim hiçbir zaman bitmeyecek.

Tabii üretim sürdükçe sorunlar da olacak. Çünkü bu öyle bir sektör ki tekstilcinin parası yok ama yatırımı ve işçisi var. Her sabah yeniden iş başı yaptığında "işçi çıkarmadan üretime nasıl devam edebilirim" düşüncesinde tekstilci. Böyle bir sektörü "ömür törpüsü" beyanatlar da yolundan döndüremez.